11096 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس چهل روز ، [ غذاى ] حلال بخورَد ، خداوند دلش را نورانى مىگرداند و چشمه‌هاى حكمت را از دل او بر زبانش جارى مىسازد . 11097 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه غذاى پاك بخورَد و طبق سنّت عمل كند و مردم از شرّ او در امان باشند ، به بهشت مىرود . 11098 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : پيامبران مأمور بودند كه جز حلال نخورند و جز كار نيك نكنند . 11099 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مؤمن ، مانند زنبور عسل « 1 » است ؛ جز پاك و پاكيزه نمىخورد و جز پاك توليد نمىكند . 11100 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مؤمن ، مانند درخت خرماست كه پاك مىخورد و پاك توليد مىكند . ب دورى كردن از لقمه حرام 11101 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، اگر يكى از شما . . . مُشتى خاك بردارد و در دهان خويش نهد ، بهتر از آن است كه آنچه را خداوند حرام كرده است ، در دهانش نهد . 11102 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه لقمه حرام در شكم بنده جاى گيرد ، هر فرشته‌اى كه در آسمان‌ها و زمين است ، او را لعنت مىكند و تا زمانى كه آن لقمه در شكم اوست ، خداوند به دو نمىنگرد . و هر كس لقمه حرام بخورد ، گرفتار خشم خدا مىشود . اگر توبه كرد ،

--> ( 1 ) . اين كلمه در اصل عربى حديث در مصدر ما با " حاء " [ يعنى " نحلة " ( زنبور عسل ) ] آمده است ، گرچه ابن اثير در النهاية مىگويد : مشهور در روايت ، با " خاء " [ يعنى " نخله " ( درخت خرما ) ] است كه واحد " نخيل " است ، و با " حاء " نيز [ به صورت " نحله " ] روايت شده كه به معناى زنبور عسل است . وجه مشابهت ميان مؤمن و زنبور عسل ، عبارت است از : هوشمندى و زيركى ، و بىآزارى و كوچكى ، سودمندى و قناعت ، تلاش شبانه روزى ، تميزى و به دور بودن از آلودگى ، پاكيزگىِ خوراك ، نخوردن از دست‌ْرنج ديگران ، سخاوت و فرمان‌بردارى از ملكه . . . .